مدتی است که بنا به توصیه دوست و استاد عزیز شاهین کلانتری در تمرین های روزانه نوشتنم کمی آنافورا می نویسم.

به دو دلیل توصیه می کنم تا اگر به نوشتن علاقمندید این روش را امتحان کنید.

1-آنافورا یک جور برون ریزی و بیان خواست ها علایق و آرزوهاست.در قالب یک جمله کوتاه یا کمی بیشتر

2-همیشه و در هر جایی کلمه و موضوعی برای نوشتن آنافورا می یابید .از خودتان شروع می کنید.اعتماد بنفس را در نوشتن تقویت می کند و می تواند سرآغاز مناسبی برای یک روز پرکار نوشتن باشد.در این زیر یک آنافورا را با این عنوان نوشته ام: کاش وقتی بیست ساله بودم…

کاش وقتی بیست ساله بودم با شاهین کلانتری آشنا می شدم.

کاش وقتی بیست ساله بودم مهاجرت کرده بودم.

کاش وقتی بیست ساله بودم پس انداز کردن را آموخته بودم.

کاش وقتی بیست ساله بودم می نوشتم .

کاش وقتی بیست ساله بودم کتاب بیشتر می خواندم.

کاش وقتی بیست ساله بودم می فهمیدم که دانش واقعی و آموختن در کتابخانه و کتابفروشی هاست نه در مدرسه و دانشگاه ما.

کاش وقتی بیست ساله بودم وبلاگ نویسی را آغاز میکردم.

کاش وقتی بیست ساله بودم …

شما وقتی بیست ساله بودید دوست داشتید چه میکردید.